 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
"Мы просім Вас, шаноўныя пастыры, не заставацца абыякавымі да грубага парушэння нормаў законнасці, справядлівасці, правоў чалавека, якое назіраецца ў нашай краіне. Бо, як навучае Другі Ватыканскі сабор, “радасць і надзея, смутак і трывога людзей гэтага часу, асабліва бедных і ўсіх прыгнечаных, з’яўляецца таксама радасцю і надзеяй, смуткам і трывогай Хрыстовых вучняў” (Gaudium et spes, 1). Мы ўсведамляем, што сітуацыя, якая сёння склалася ў нашай краіне, ёсць занадта складанай для таго, каб вырашыць яе выключна чалавечымі сіламі. Але, як казаў Ісус, “што немагчыма ў людзей, тое магчыма ў Бога” (Мацвея, 18:27). Таму заклікаем Вас нястомна маліцца за нашую краіну – каб Бог паспрыяў спыненню беззаконня і гвалту і аднаўленню справядлівасці і супакою. Заклікаем Вас маліцца за тых, хто сёння пры ўладзе – каб яны пакаяліся і перасталі чыніць несправядлівасць. Заклікаем Вас маліцца за ўвесь беларускі народ – каб людзі, узмоцненыя Духам Святым, не баяліся ў нялёгкіх і небяспечных умовах кіравацца сваім сумленнем, а не парадкамі “гэтага свету”. Мы просім Вас прыкласці ўсе магчымыя намаганні для аднаўлення ў нашай краіне справядлівасці і супакою. Другі Ватыканскі сабор навучае, што “Касцёл, заснаваны на любові Адкупіцеля, спрыяе таму, каб у межах народу і паміж народамі шырэй квітнела справядлівасць і любоў” (Gaudium et spes, 76). Найноўшая гісторыя дае нам шмат годных прыкладаў таго, як Касцёл сваім аўтарытэтам спрыяў устанаўленню справядлівасці, супакою, пашаны да правоў чалавека ў розных краінах свету. Актыўная пазіцыя Касцёла паспрыяла мірнаму вырашэнню палітычных крызісаў у Сальвадоры (1984 г.), Філіпінах (1985 г.), Чылі (1989 г.), краінах Усходняй Еўропы. У 2010 годзе Касцёл здолеў схіліць улады Кубы да вызвалення палітычных вязняў. Мы вельмі спадзяемся на тое, што Касцёл у Беларусі можа пайсці за гэтымі годнымі прыкладамі і сваім маральным і пастырскім аўтарытэтам паўплываць на сітуацыю, якая склалася ў нашай краіне. Мы заклікаем Вас неадкладна звярнуцца да беларускіх уладаў з патрабаваннем вызваліць палітычных вязняў і спыніць рэпрэсіі супраць грамадзянскай супольнасці. Мы заклікаем Вас зрабіць усё магчымае дзеля таго, каб ад гвалту і запалохвання ўлады перайшлі да дыялогу з народам" Увесь тэкст тут: http://westki.info/blogs/10879/zvarot-da-katal%D1%96ckaha-iep%D1%96skapatu-z-nahody-s%D1%96tuacy%D1%96-iakaia-sklalasia-u-kra%D1%96nie-padp%D1%96syciПакінуць подпіс можна ў каментарах альбо прыватным паведамленнем. Пазначце сваё імя, прозвішча, род заняткаў і парафію, да якой належыце. Буду таксама ўдзячны за заўвагі.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Сёння з капуцынам айцом Тамашам ездзілі разбіраць стары парафіяльны дом у Ваўкалаце, што паміж Паставамі і Докшыцамі. Падчас перапынку ў працы разгаварыўся з бабулькай з суседняй напаўвымерлай вёскі Шылькі. Распавядала пра сваё дзяцінства. Вучыла ўрокі пры газоўцы ("а маці казала: хлеб есці з гэтага не будзеш"), з маці ездзіла па дровы ў лес ("як увалюся ў гурбу, дык па шыю"). Распавядала, як дзеці з вёскі хадзілі ў школу праз хмызнякі, адпалохваючы ваўкоў паходнямі. "Цяжка было нам пасля вайны, - падсумоўвае свае ўспаміны бабулька. - А цяпер добра жыць: легкавыя машыны толькі і гойсаюць, а людзі толькі і думаюць, што б гэта ў хату купіць. І рабіць ніхто не хоча. А яшчэ кажуць, што Лукашэнка благі". Tags: бабулькі, выбары, мой родны кут
Current Location: Параф'янаўская воласць Дзісненскага павета
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Артыкул “Вера і вернасць”, надрукаваны ў моладзевым раздзеле каталіцкага часопіса “Ave Maria” №№7-8 за 2010 год, выдатна ілюструе рэлігійную свядомасць каталіцкай моладзі. У артыкуле прыводзяцца вынікі апытання каталіцкай моладзі, якое зладзілі сябры рэдкалегіі моладзевага раздзела часопіса “Ave Maria”. Паводле аўтараў, гэтыя лічбы мусяць паказаць, як моладзь рэалізуе патрабаванні хрысціянскага вучэння ў сваім штодзённым жыцці. І тут уразілі не столькі адказы, колькі крытэры, паводле якіх аўтары ацэньвалі рэлігійнасць сваіх аднагодкаў. “Ці робіце вы знак крыжа перад ежай?”, “Ці робіце вы знак крыжа, праходзячы каля святыні або прыдарожнага крыжа?”, “У пятніцу вас заправілі ў госці і частуюць мяснымі стравамі. Што вы будзеце рабіць?”, - пытанні такога кшталту былі зададзеныя моладзі. Тым, як моладзь кіруецца хрысціянскім вучэннем у асабістым і грамадскім жыцці, працы ды навучанні, аўтары не цікавіліся. Мабыць, гэта здаецца для іх другарадным ці ўвогуле неістотным. А вось яшчэ дзве паказальныя рэчы з вынікаў апытання. Толькі 57% апытаных сцвердзілі, што чытаюць Біблію прынамсі раз на тыдзень. На іншае пытанне 3% апытаных адказалі, што не ходзяць на дыскатэкі. Выходзіць, што ладная частка каталіцкай моладзі спрабуе знайсці адказы на пытанні, якія паўстаюць перад імі, не ў Бібліі; а спадарожнікаў жыцця шукаюць у начных клубах. Пытанні, трэба сказаць, складаліся не выпадковымі людзьмі, а найбольш актыўнымі маладымі прыхаджанамі Катэдры. І задавалі іх не людзям на вуліцы, а ўдзельнікам маладзёвых малітоўных сустрэчаў. Таму гэта, хай сабе і недакладны, але паказальны адбітак рэлігійнай свядомасці беларускай каталіцкай моладзі. Зрэшты, і без апытанняў бачна, што большасць уцаркоўленых маладых каталікоў у сценах касцёла паводзіць сябе “паводле канонаў”, а ў навучанні, працы, грамадскім жыцці - “так як усе”. У малалікіх апостальскіх і дабрачынных царкоўных рухах заангажаваная толькі мізэрная па ліку купка моладзі. Няма і каталіцкай моладзевай арганізацыі. Мітрапаліт Тадэвуш Кандрусевіч кажа, што не супраць яе стварэння, ды няма ініцыятывы ад самой моладзі. Відавочна, што ў каталіцкай моладзі ўсведамленне адказнасці за евангелізацыю і пашырэнне хрысціянскіх каштоўнасцяў застаецца на вельмі слабым узроўні. І гэта кепска як для саміх каталікоў, так і для краіны. Кастусь Шыталь, http://churchby.info/bel/612/
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Алега Нікуліна, рэдактара хрысціянскай газеты з Клецкага раёна заўтра, выклікаюць у пракуратуру. Як паведаміў Алег Нікулін прэсавай службе БХД, яму патэлефанаваў участковы міліцыянт і загадаў прыйсці 25 чэрвеня а 9 гадзіне ў пракуратуру. На мінулым тыдні да сп. Нікуліна прыходзіў міліцыянт і браў з яго тлумачэнні адносна выдаванай ім хрысціянскай газеты “Апостальскі ветразь”. Таксама міліцыянты апыталі пробашча клецкай парафіі кс. Эрвіна Вячорака, ці не мае ён дачынення да выдання. “У сваёй газеце я асвятляў пытанні рэлігійнага жыцця. Пра палітыку не пісаў. Выходныя звесткі былі пазначаныя, наклад у межах дазволенага заканадаўствам – 299 асобнікаў”, - паведаміў Алег Нікулін. Пракурор Клецкага раёна Алег Карабкоў патлумачыў, што ў пракуратуру паступіла заява ад выканаўцы абавязкаў старшыні райвыканкама Мікалая Мацуля, у якой той просіць праверыць, ці не з’яўляецца выданне дадзенай газэты парушэннем закона. У той жа час сп. Карабкоў пацвердзіў, што выходныя звесткі ў газеце маюцца, а памер накладу не перавышае дазволены заканадаўствам. Тым не менш, пракуратура ўсё роўна вырашыла апытаць рэдактара. “Ні з таго ні з сяго пачалося выданне і распаўсюд газэты. Мы хочам праверыць, хто дазволіў гэта рабіць, і што ўяўляе сабой рэдакцыя, якая, паводле выходных звестак, знаходзіцца ў доме, дзе пражывае Алег Нікулін”, - кажа пракурор.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Размовы пра тое, што добра было б увесці ў школах рэлігійнае навучанне, ідуць каторы ўжо год. А справа - ані з месца. Дык ці пачнуць калі-небудзь выкладаць асновы рэлігіі ў беларускіх школах?У красавіку Праваслаўная Царква накіравала ў парламент і адміністрацыю прэзідэнта прапанову ўнесці папраўкі ў закон аб адукацыі. Віцэ-старшыня цэнтра імя святых Кірылы і Мяфодзія Рыгор Даўгяла выказаўся нядаўна, што "Выкладанне рэлігіі - не даніна традыцыі, а цвёрды прагматызм". Сп. Даўгяла тлумачыць, што без выкладання рэлігіі нельга абысціся, бо схільнасць да рэлігіі ёсць у кожнага чалавека. Спасылаецца таксама на еўрапейскі досвед; абмалёўвае канкрэтныя варыянты, якім чынам можна было б увесці рэлігійную адукацыю ў Беларусі. Размовы пра рэлігійнае навучанне ў Беларусі могуць цягнуцца хоць і бясконца. Але рэальныя зрухі могуць адбыцца пры адной умове: калі ў гэтым будзе зацікаўленая аўтарытарная ўлада. А якая тут пазіцыя ўлады? Лукашэнку неяк спыталі, што ён думае пра рэлігійнае навучанне. Ён заявіў штосьці кшталту "хрысціяне могуць раскачаць краіну горш, чым апазіцыя" (люты 2008, сустрэча са студэнтамі журфаку БДУ). Ды й Анатоль Рубінаў пісаў у "Савецкай Беларусі", што "рэлігія стварае пагрозу для дзяржаўнай ідэалогіі". Народам добра і зручна кіраваць пры дапамозе "бізуна і перніка". А калі шмат людзей займеюць перакананне, што "не хлебам адным жыве чалавек" (Мц., 4:4), то іх грамадскія паводзіны могуць не ўпісвацца ў рамкі, якія існавалі дагэтуль. А гэта ўжо пахне пагрозай для "стабільнасці". Тым болей, што ў страху вочы вялікія. Tags: Царква і дзяржава, адукацыя, рэжым
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif?v=92.1){kind=small}
ksz90's journal
Previous
Апошнім часам узнікае нямала дыскусій на тэму патрэбы ўвядзення ў школах прадмету па рэлігійнай культуры. Можна са зразуменнем аднесціся да дыскусіі на тэму відавочных праблем, звязаных з тым, хто і як можа выкладаць гэты прадмет. Аднак варты ўвагі сам спосаб дыскусіі праціўнікаў увядзення ў школах рэлігійнай адукацыі. І хоць не хочацца рабіць чорнага піяра некаторым абаронцам атэістычнай сістэмы адукацыі, то ўсё ж варта звярнуць увагу на іх уяўленні аб хрысціянстве і прасачыць, на чым грунтуецца іх аргументацыя супраць рэлігійнай адукацыі ў школе.